Het is winter 2008 - 2009 en 's winters is er altijd wel ruimte en tijd voor een leuk project. Laatste winter 2007-2008 was dat het afmaken van het Carbon THYS 209 ontwerp en daarvan komen nu (kerstmis 2008) de eerste productiesamples uit de mal.

De twee winters daarvoor heb ik iedere winter een nieuwe tandem gemaakt. Heel leuk werk zo'n tandem vanuit het niets ontwerpen en bouwen, maar daar gaat natuurlijk gigantisch veel tijd inzitten en als eindresultaat heb je 1 prototype dat nog niet reproduceerbaar is. Alles wordt uit het losse handje ''aan elkaar gebakken'' zonder behulp van mallen. Wel met een hele andere trukendoos om alles recht en sporend te krijgen.
De ervaringen met de hoge stalen tandem (26'' voorwiel, 28'' achterwiel) en de aluminium tandem (met twee 20'' wielen) hebben me wel veel wijzer gemaakt met betrekking tot hoe de ideale roetstandem er uit moet zien.

Het 3D computerontwerpproces was ik behoorlijk beu geraakt met het 209 ontwerp. Zoveel uren achter de computer en zo langzaam opschieten, ik had echt zin om het weer eens op de ouderwetse manier te gaan doen. Shapen uit een blok schuim en alle probleempjes en problemen al doende spelenderwijs oplossen.

Tussendoor ben ik aan het testen met die eerste 209 productiesamples en ben er al heel snel achtergekomen dat het aluminium boegsprietprofiel niet sterk genoeg is. Ik bemerk een klein spelingspunt halverwege de boegspriet en vermoed vervorming van het aluminium.
Om zeker te zijn Arno Seijbel (zwaargewicht en sprintkanon met rugby roots) nog even gevraagd om de 20% testhelling in Zoutelande op te roetsen met de 209. Dat hoefde hij maar 3 keer te doen om vast te stellen dat de speling nog groter is geworden. Dan nog eens stevig redeneren en rekenen aan de belasting op die boegspriet en de veranderde belasting met de nieuwe voetenslee die ik toen alleen nog op papier had. Die nieuwe slee zou de boegspriet namelijk zo'n 60% minder zwaar belasten...

Na een paar nachtjes slapen besloot ik mezelf niet langer mooie scenario's voor te houden met de bestaande boegspriet en een verstevigd exemplaar besteld. Een dure mal kan de oudijzerbak in en de volgende dure mal wordt gemaakt. Je bent wel weer vier maanden verder. In die tussentijd zijn de oude profielen met epoxyschuim verstevigd en daar is door Richard en Theo nog duizenden kilometers mee gereden totdat beide sprieten de pijp definitief aan Maarten gaven. Die van Theo gelukkig na zijn uitmuntend geslaagde Londen - Edinburgh - Londen tocht (1400 km in drie dagen en 6 uur, lees er hier alles over) en die van Richard op vakantie in Italie. Richard heeft de eigenaardige gewoonte om alleen serieus panne te krijgen met de roets als hij ver van huis zit. Ik zou het hem haast kwalijk gaan nemen terwijl het tegenovergestelde natuurlijk niet alleen het geval is maar ook terecht is.

Met de onderdelen van de 209, sturen, stoelen, sprieten, sleden, voorvork, enzovoorts, moet eigenlijk vrij gemakkelijk een carbon tandem te maken zijn. Je hoeft maar een onderdeel extra te maken: het hoofdframe met achterbrug.
Winter 2008 - 2009 ben ik dus gaan tekenen aan die tandem en ben het frame gaan shapen in schuim. Een ouderwets gevoel, mijn werkplaats weer eens vol met schuimbolletjes en schuursel, net als in de oude tijd toen ik nog surfplanken maakte.
Afijn, na een maand of twee, drie is dat schuurwerk klaar en hou ik alleen nog een probleem over met de achterbrug. Dat wordt eigenlijk een grote koolstof wielkast waarin je het achterwiel ophangt en er moet ook nog een opening aan beide kanten in voor de V-brake op de achtervelg. Je moet even goed denken hoe je dat het best kan maken. Aan de achterkant kan ik geen schijfrem kwijt: er zit aan beide kanten van het wiel al een Snek voor de aandrijving. Ik besluit dit probleem samen met het model mee te nemen naar mijn oude vriend Kees Radius die ik de mallen wil laten maken. Kees heeft een enorme ervaring met het maken van mooie vormen, mallen en modellen en daar verdient hij al decennia de kost mee. Zijn creaties zijn een lust voor het oog, zie Radiusholland.nl.
Kees maakt een passende oplossing voor de achterwielkast, past de schuimmodellen aan en lamineert ze met een laag glas epoxy. Dit model van de tandem richten we samen nog eens goed uit met achteras- balhoofdas en stoelposities. Dan de boegsprietstompjes er recht aanzetten, ook wel belangrijk.

Uiteindelijk is de eerste carbon productietandem uit deze mal begin april 2010 klaar en ik neem hem weer mee naar Middelburg om af te bouwen. Zondagavond 18 april is het zover: de eerste proefrit met Caroleen op de nieuwe tandem. Een heel bijzondere ervaring. Meteen een relaxed stuurgevoel, iets wat ik van zijn twee voorgangers niet kon zeggen. Die waren behoorlijk nerveus op het eerste ritje. Je went daar wel aan maar dat deze dat nerveuze gedrag meteen al niet heeft, daar ben ik toch wel erg blij mee. De acceleratie en het rijgevoel is enorm. Niet zo gek als je bedenkt dat deze tandem ongeveer evenveel weegt als de THYS 280, zo'n 18 kg.

Het eerste ritje krijg ik Caroleen ook zover dat ze een eindje stuurt; op de hoge stalen tandem wil ze dat niet omdat hij zo peux nerveux is. Een paar dagen later het eerste rondje Veerse meer; want een lekkere roets is dit; hij loopt, stuurt en remt haast vanzelf.

Een paar dagen later besluit ik eens te rekenen aan mijn kostprijs van de tandem... dan schrik ik toch wel even, ik had de tandem onder voorbehoud al een paar jaar op de website staan voor 6900 euro en ik kom er nu achter dat mijn kostprijs onderdelen exclusief mijn ontwikkelings- en shape-uren en exclusief de kosten van Kees van mallenbouw bij minimaal bij 4200,- euro ex BTW ligt. Dan heb ik alleen een stelpost voor kleine onderdelen waarvan ik er vast weer wat vergeten ben mee te tellen. Als ik er dan 1500 euro per tandem bijtel aan malafschrijving en de btw erbij tel, wordt het totaalbedrag 6783,- euro... Dan heb ik dus 117 euro incl btw over voor het opbouwen van de tandem waar ik ook een uur 30 kwijt mee ben... Niet meteen een fijn uurtarief. Ik denk er maar niet te veel over na en zet als verkoopprijs van de tandem met enig schaamrood achter mijn kaken 8800 euro op de website...

Alleen... Als je er mee roetst besef je het ook... het is een onbetaalbare roets!!!!!

Je bent bij deze uitgenodigd voor een proefrit!