Ik ben zelf erg tevreden en blij met de nieuwe THYS 209. De eerste productiesamples rijden nu 1,5 jaar rond en Richard Bruijn heeft op een van die roetsen al weer bijna 20000 km afgelegd. Een aardig beproefd model! In een vroeg stadium zijn de kinderziektes er al uitgevist dus daar blijven we als het goed is verder van verschoond.
Ik schrijf dat met enige voorzichtigheid omdat ik niet in de valkuil van de tweede wet van Murphy wil lopen (Als je denkt dat alles goed gaat dan ben je iets vergeten)

Ik heb mij de laatste jaren zoveel mogelijk toegelegd op het verbeteren van het product. Iets wat niet zo makkelijk was, want die stalen 222 is ook een heel fijne roets.
Het model van de 209 lijkt dan ook veel op de 222: is iets korter en compacter geworden en de zitting is een aantal centimeters lager. De gewichtsverdeling ligt bij de 209 meer op het achterwiel dan op het voorwiel zoals bij de 222.
De Carbon THYS 209 is veel lichter (11.0 tot 11.5 kg excl. tas en bidons) dan de stalen THYS 222 (15,5 tot 16 kg). Het carbon heeft een ander rijgevoel en andere veereigenschappen; het is stijf maar ook iets stoot- en trillingdempend.
Op het vlakke is het snelheidsverschil niet echt groot maar het is er wel. Het voordeel van de 209 wordt echt duidelijk als je er de heuvels of bergen mee ingaat. In de klim komt het gewicht naarmate het steiler wordt steeds meer op het achterwiel. Als je een keer bij die extreme 18 % + aankomt dan moet je opletten dat je voorwiel niet loskomt. Maximale druk op het achterwiel, minimale kans op doorslippen.
In de afdaling kan ik maar een advies geven: hou je in.
De Avid BB7 schijfremmen werken subliem en door het relatief ver naar voren gelegen voorwiel en lage zwaartepunt kun je voor en achter enorm in de ankers gaan en extreem hard remmen.
Ik moet mij ook altijd inhouden om niet tot het gaatje te gaan, met zulke remeigenschappen nodigt hij bijna uit tot te snel rijden en daar moet je gewoon voorzichtig mee zijn. Iedere tegenligger of een hoopje grind in een bocht kan immers valpartijen of erger tot gevolg hebben.
De remmen zijn lekker simpel, gewoon met een remkabel bediend, er zijn dus overal onderdelen te krijgen. Ook in de remkeuze kun je zien dat mijn visie op lekker roeifietsen zich de laatste 10 jaar wel wat heeft verschoven. Eerst zocht ik erg naar snelheid en mooie details en keek ik iets minder naar onderhoudsgevoeligheid en kans op trammelant. Ik probeer nu vooral de nadruk te leggen op lekker probleemloos roetsen.
Ik probeer het geheel dus zoveel mogelijk Murphy-proof te krijgen en als er dan toch iets mis gaat dan moet het gemakkelijk te herstellen zijn. Een goed voorbeeld is dat je nu weer bij de spaaknippels kunt, als er eens een slag in je wiel komt. Bij de 209 kun je ook weer binnenbanden met kort ventiel gebruiken.

De 209 frames worden in China gemaakt in een fabriek die meer dan 30 jaar carbon pre preg producten maakt. Ze maken o.a. tennis- en badmintonrackets, racefiets- en mountainbike-frames. De boegspriet is een geextrudeerd aluminiumprofiel dat simpelweg over het carbon frame geschoven wordt. Er zitten RVS hardstalen rails in waarover de lagers van de voetenslede lopen. Het profiel is zeer maatvast waardoor de voetenslee spelingsvrij op de boegspriet afgesteld kan worden.
Verder wordt gebruik gemaakt van aluminium CNC onderdelen en industrielagers, ook voor het balhoofd.
De speciale 209 naven hebben het Shimano Centerlock systeem (licensed by Shimano)

Je mag van de 209 heel veel en langdurig roetsplezier verwachten. Het carbon frame roest niet, het vermoeit niet (de berijder wel), het moet het gewoon blijven doen. Alle aan slijtage onderhevige onderdelen zijn vervangbaar. Er is qua gewicht niet tot het uiterste gegaan. Een 209 in wedstrijduitvoering zou je ook met een kilo of 8 tot 9 totaalgewicht kunnen maken. Hij is met die 11 - 11,5 kg gewicht gebouwd om ook grote en zware roeiers te dienen en ook nog eens vakantiebagage mee te torsen.
De achterwiellagers van de 209 hebben wel dezelfde lagers en hetzelfde vertrouwde snelpakkende sperlager als de 222 maar deze zijn nog eens extra afgedicht door ingevette beschermingskappen waardoor (pekel) water moeilijker door kan dringen tot de lagers.

De investeringen in productontwikkeling en (stalen) mallen waren erg hoog en dat heeft samen met de hoge kwaliteitseisen zijn onvermijdelijke uitwerking op de prijs van de THYS 209. Ik vind 4400 euro ook een hele hoop geld, maar op de kleinschalige manier waarop ik de roeifietsen nu assembleer en verkoop is dat de enige manier om een dergelijk optimaal product te kunnen aanbieden. Om het goed te praten moet je misschien even zijdelings kijken naar de werelden van kunst, horloges en sieraden. Daar wordt veel minder voor veel meer te koop aangeboden. Nog een mooie goedprater: het is een investering in je eigen gezondheid, want roetsen houdt je fit!
Besef dat de aanschaf niet goedkoop is maar het gebruik van de roeifiets wel. De kilometerkosten zijn mede door de geringe onderhoudskosten en de hoge restwaarde niet hoog.

en mijn laatste goedprater: Life is short, carpe diem!

Maak een afspraak en kom vooral een keer naar Middelburg een proefrit te maken op de 209, dat is de beste manier om er zelf een oordeel over te vellen.