We vinden het altijd heel leuk om te horen hoe uw roeifiets u bevalt. Hier kunt u een bericht kwijt, of stuur een e-mail naar .

Having now owned a Rowingbike for over 3 years, the first year was with an early machine with a steel cable and a modified derailler system and the last 2 years I have had a modern machine with the revolver system and also having a Rowingtrike for 15 months I thought I would write a short note to explain how, in my opinion, I have found riding the 2 machines. The reason for buying the Rowingtrike was partly for my wife to use (which so for has not happened much) and to allow me to go out in wet and slippery conditions that I would be reluctant to ride my Rowingbike in having fallen twice and not only damaged my bike but quite badly hurt myself! I like to ride at least 3 times a week and try to cover approx. 150km. but this varies depending on work etc.

Riding the Rowingtrike is a completely different experience to riding the Rowingbike but no less fun or enjoyable. The workout element is very similar although I have found the my average speed on the Rowingtrike to be slightly slower, the ability to relax and enjoy the ride and experiment with different rowing techniques more than compensates and just knowing that however bad the road conditions are, you will not be hitting the tarmac.

Which bike I choose on any day will obviously depend on the conditions but also my mood as I sometimes take the Rowingtrike out on a dry day just to enjoy rowing on a machine that handles (corners,brakes etc.) in such a different way. I love both machines and I have found that I use them about 50:50 but if I had to choose just one it would have to be the Rowingtrike as it allows me to keep rowing come rain or shine 12 months of the year.

Mijn eerste roeifiets meters...

De tweedehands 222 met 550km op de teller zag eruit als nieuw. Na ongeveer een kwartier en een bakje koffie bij de particuliere verkoper de vraagprijs neergeteld en de fiets op de auto gebonden. Wat goed is komt (en gaat..) snel.

eerste keer roeien. Ondanks 20 jaar ligfietservaring zijn de eerste meters wat onwenning. Ik rijd wel meteen weg, maar ben steeds erg voorzichtig bij het stoplicht en scherpe bochten. Altijd op tijd een pootje uit het pedaal en lage sneheden in de bocht. Ook kom ik erachter dat ik meer spieren heb dan alleen in mijn benen. Ja, wind tegen moet er echt flink gewerkt worden met mimimaal resultaat, sneheidstechnisch gesproken. En als je dat niet gewend bent dan verzuurt eea snel en dat doet zeer. Op tijd een klein verzet kiezen en rustig door peddelen. Dus, de snelheid ligt een stuk lager dan dat ik op mijn ligfiets doe. Gelukkig had ik ervaringen op deze site gelezen en mijn boeren verstand had dit dan ook wel voorzien.

Het is nu 2 januari 2009 en heb de fiets een paar maanden. Ik heb nu ongeveer 700km geroetst, in de winter. Wat een feest! Ik ben gewend aan het trekken en sleuren en vind het zelfs leuk. Ik kan beter de snelheid doseren, het pootje blijft langer in het pedaal en om te verzuren moet ik echt aardig door scheuren. Mijn lichaam heeft zich aangepast en ik ben in mijn bovenlichaam een stuk sterker geworden, wat natuurlijk erg goed voelt. Dat vind ik het grootste voordeel tov van mijn ligfiets (en mountainbike en hardlopen): je hele lichaam sport. De snelheden en afstanden zijn bijna vergelijkbaar met de ligfiets (lowracer zelfbouw). Ik maak nog steeds veel progressie en ben dan ook benieuwd waar dit allemaal gaat eindigen.

Een compliment aan Thys. Heb nu twee keer onderdelen besteld via internet en dat gaat zeer goed. Krijg er notabene gratis tips en adviezen bij!

nog wat opmerkingen:
* heb 1 kabel vervangen, dat vind ik wat snel voor 700km maar het gaat zeer eenvoudig (goed ontwerp!)
* 1 keer gevallen. uitgegleden op de natte bladeren.
* de fiets is mooi afgewerkt
* ik doe er geen boodschappen mee...
* ben dus erg tevreden

Mijn thijs 222 was begin augustus klaar, netjes aangepast voor het gebruik met 1 been. En met de grotere snek kom ik elk heuveltje makkelijk op. De koffer achterop is ook een goede uitkomst, die is ruim genoeg om behoorlijk wat spullen mee te nemen en ziet er "cool" uit. Ik had me voorgenomen er goed gebruik van te maken en dat is me tot nu toe aardig gelukt. Vandaag ging de teller over de 2500 km heen dus werd het toch wel eens tijd hier ook wat te schrijven.

Het is echt top! Voor mij was het na bijna 3 jaar niks doen heerlijk om me zo te kunnen verplaatsen. Ook het meerijden tijdens de toertocht op het EK was reuzegezellig. Van het weekend rijd ik voor de 2e keer naar vrienden in Belgie (150 km), vorig weekend heb ik samen met iemand anders een toer van 80 km over Zuid Beveland gereden plus de 2x 20 km van en naar mijn huis terug. Heerlijk weer en rustig gereden. Ook tijdens de kustmarathon heb ik de roeifiets gepakt en als toeschouwer meegereden. Verder is een rondje Veerse meer of Neeltje-Jans/Zeelandbrug erg leuk om te rijden.

morgen vroeg op, dus tot roets

Net mijn 222 uitgeprobeerd na twee nagenoeg Roetsj-loze jaren. Alles doet het nog. Zelfs de kabel slipt nauwelijks. De ATB doet inmiddels een deel van mijn woon-werk, 35 km zuidwest, 35 km noord-oost.
Duidelijk dat ik vooral op de zuid-west mij vaak afvraag waarom die zoveel aerodynamischer fiets werkloos stof staat te vangen.
Morgen weer eens 35 zuid-west op de Roetsj. Eventueel de trein terug en vrijdag terug Roetsjen met een heel weekend om bij te komen.
Op naar een snellere tijd dan met de ATB!!!

Geweldig goed roeifietsweekeinde!! Ons tourgroepje maakte zaterdag weer een fraaie tocht via Zierikzee en de Zeelandbrug. Flink klauwen trouwens naar boven op die brug! En zondag met een behoorlijke snelheid achter de wedstrijdrijders aan. Alle organisatoren opnieuw reuze bedankt voor alle inspanningen die dit weekeinde weer tot een succes gemaakt hebben!

Geweldig goed roeifietsweekeinde!! Ons tourgroepje maakte zaterdag weer een fraaie tocht via Zierikzee en de Zeelandbrug. Flink klauwen trouwens naar boven op die brug! En zondag met een behoorlijke snelheid achter de wedstrijdrijders aan. Alle organisatoren
opnieuw reuze bedankt voor alle inspanningen die dit weekeinde weer tot een sukses gemaakt hebben!

18 & 19 September waren de EK-roeifietskampioenschappen op Neeltje Jans. Ik was er voor de zesde keer bij en ook nu weer was het: EEN FANTASTISCH EVENEMENT! Hulde aan de organisatie.
De onderlinge competitie -in de subtop- wordt steeds heviger. De volgende keer zorg ik dat a) m'n materiaal in orde is
b) de conditie nog beter is.
Dan moet er toch een plaatsje bij de top-tien erin zitten?
Groeten aan al m'n concurrenten!

Roeifietsen met één been.

Dat gaat eigenlijk best goed. Ik heb een heel hoge prothese (hemiepelvectomie).
Die laat ik thuis. Een roeifiets is vanwege de liggende houding ideaal. Bovendien veel kracht komt uit de armen. De handicap loopt daarmee direct terug van 50% naar minder dan 25%.

Het evenwicht bewaren is geen probleem. Bij stilstand valt je bijna altijd vanzelf naar de kant van het been. Immers daar zit het grootste gewicht. Natuurlijk blijft het opletten.

Opstappen gaat als regel uitstekend. Gaan zitten, een klein duwtje geven met je been en snel inclipsen. Een enkele keer gaat het inclipsen niet direct goed. Bij de nieuwste trappers van Derk Thijs komt dat echter zelden voor. Als het inclipsen niet direct lukt dan duw je het stuur naar voren. Bij het model roeifiets wat ik nu heb komt de voetslede zelf weer naar achteren. Een herhaling van de inclipspoging kan dan direct. Bij eerdere modellen moet je de slede met de voet terughalen. Meestal lukt dat wel. Heb je echter geen gang genoeg meer dan moet je uit stilstand opnieuw beginnen.

Opstappen tegen de helling op gaat niet. Ik zoek dan altijd een horizontaal stukje.
Een zijweggetje is meestal ook goed. De hele helling in een keer nemen is beter. Soms ligt de weg die je wilt oversteken erg bol. Ik step dan even tot het midden en geef dan gang.

Het fietsen zelf gaat heel goed. Natuurlijk is het de eerste tijd even wennen en conditie opbouwen.

Met één been druk je de voetslede wel extra tegen de boegspriet. Dat geeft meer wrijvingsverlies dan met twee benen. Derk Thijs heeft extra kogellagers aangebracht om dit probleem te beperken. Fietsen in een peloton vind ik gevaarlijk , vanwege de boegspriet. Ik fiets of er helemaal achter op enige afstand, of helemaal aan de zijkant.

Met één been zit je wat moeilijk als je echt pech hebt. Ik neem daarom altijd een mobiele telefoon mee. Overigens zijn de mensen erg behulpzaam,bij pech of bij een restaurant bijvoorbeeld.

Natuurlijk heb je wel bekijks zo op een roeifiets. Veel mensen moeten voor zoveel aandacht aanzienlijk meer moeite doen. Hinderlijke opmerkingen heb ik eigenlijk nooit gekregen. Overigens zou je ze waarschijnlijk toch niet horen. Daarvoor ga je te snel.

Door Willemijn van Lare

Ze zijn de besten in hun sport, maar staan zelden of nooit in de belangstelling. Deel 5 van een serie over onbekende kampioenen: Ymte Sijbrandij, Europees kampioen roeifietsen.

Een rijdend fitness-apparaat noemt Ymte Sijbrandij zijn roeifiets. Die typering is zo gek nog niet, want je gebruikt veel verschillende spieren om vooruit te komen op deze fiets. Je trekt het stuur naar je toe en je duwt tegelijkertijd je voeten naar voren.

Sijbrandij kocht zijn roeifiets een aantal jaar geleden voor een paar duizend gulden. Een nieuw exemplaar kost nu ongeveer 3000 euro. "Ach, een abonnement op de sportschool kost ook wat", relativeert hij. Voor hem geen oefeningen in een klam krachthonk, maar kilometers maken door het vlakke landschap van de Noord-Oostpolder.

"Het is een echt fysieke sport, geen tactische", zegt de Europees kampioen. "Het gaat om brute kracht. Je moet jezelf echt afmatten. Dat vind ik wel prettig. Het vereist ook een stuk behendigheid. Je moet tegelijkertijd een roeibeweging maken én sturen."

Het roeifietsen trekt zowel wielrenners als roeiers. Zo deed bijvoorbeeld ook oud-roeier Nico Rienks mee aan de EK die in september in Zeeland werden gehouden. "Roeiers hebben nog de meeste moeite om zich aan te passen. Ze zijn niet gewend in een groep te rijden. En bochten maken doen ze in een boot ook niet", legt Sijbrandij uit. "Roeiers gaan veel langzamer van start. Ze moeten eerst hun draai vinden. Denken hun krachten te moeten verdelen. Fietsers starten sneller. Bij hen is het alles of niets."

Maar ook bij Sijbrandij ging het in het begin nogal moeizaam. "Ik was een wielrenner, dus mijn bovenlichaam stelde niet zoveel voor. Nog steeds doe ik het meeste met mijn benen. Een roeier zal altijd het meeste met zijn armen doen."

Van de racefiets stapte hij tien jaar geleden over op de 'gewone' ligfiets. Met zijn lengte kon hij beter meekomen op dat type fiets. "Ik ben bijna twee meter. Op een racefiets vang je dan veel wind." Liggend heeft hij daar minder last van.

Vier jaar geleden stapte hij voor het eerst op een roeifiets, een uitvinding van oud-windsurfer Derk Thijs. Ook Thijs is kampioen geweest in deze sport. ""Het is natuurlijk de kunst om hem te verslaan. Hij is helemaal met het roeifietsen vergroeid."

Sijbrandij, Fries van geboorte maar al jaren woonachtig in Dronten, combineert de twee takken van sport nu met elkaar. Van tevoren was er dan ook wat verwarring waarover dit interview zou gaan. Behalve Europees kampioen roeifietsen werd hij dit jaar wereldkampioen tijdrit op de ligfiets.

Het hele leven van Sijbrandij staat in het teken van de ligfiets. Hij heeft zelfs, zoals dat heet, van zijn hobby zijn beroep gemaakt. Op een industrieterrein in Dronten ontwerpt en vervaardigt hij overdekte ligfietsen, de velomobiel zoals de website van het bedrijfje zegt.

Om zijn conditie op peil te houden fietst Sijbrandij veel, het hele jaar door. Op de gewone fiets en op de ligfiets. Pas in het voorjaar haalt hij de roeifiets uit het vet.

"Dit jaar heb ik minder kilometers gemaakt dan normaal. Maar ik ben wel Europees én wereldkampioen geworden." Een jaar geleden werd hij vader van een zoontje. "Misschien is het wel net zo als bij Erben Wennemars. Dat je alles kan winnen als je een kindje hebt."