Er is geen beter spiergebruik denkbaar om een rijwiel aan te drijven dan via een roeibeweging. Met dit als uitgangspunt is in 1986 het concept ontstaan van de THYS Roeifiets. Inmiddels is de roeifiets ontwikkeld tot de ultieme fitnessmachine, vol doordachte en nieuwe technologie.

De animatie links geeft een goede impressie van de roeibeweging. Je voortbewegen op een roeifiets is de ultieme sport waarbij je nagenoeg alle spieren gebruikt. Zowel de benen als de armen worden gebruikt voor de aandrijving van deze bijzondere machine: terwijl je met je benen de pedalen van je af duwt, trek je met je armen het stuur naar je toe. Dit effectieve spiergebruik, in combinatie met een goede aerodynamica maakt de roeifiets een uitstekend fitnessapparaat en een efficiënt vervoermiddel. Klik op de animatie voor vergroting.

Wilt u eens kennismaken met de roeifiets? Dat kan: maak een afspraak voor een proefrit in Middelburg en ervaar aan den lijve hoe plezierig en sportief het roetsen is.

Er is ook een pagina met video's.

Theo Homan

Na PBP2007 geloofde ik het wel, dat wil ik mijn volgers en vooral Richard niet nog een keer aandoen. Maar de meesten weten wel dat ik inmiddels genezen ben verklaard (LEL 2009) en dit jaar werd op wat uitgebreide schaal de Lowlands1200 vanuit Zwolle georganiseerd. Dit is een groot rondje Nederland met een klein uitstapje naar Belgie en Duitsland. Totaal slechts 1000 hoogtemeters, ideaal dus voor de roeifiets.

De start was dinsdagavond 13 juli om 20.00 uur en over de eerste nacht is altijd weinig te vertellen. Behalve dat er flink wordt doorgereden, iedereen er zin in heeft, stoere verhalen worden verteld, 23 internetpaginas van weersvoorspellingen worden besproken, en iedereen nog fris en vrolijk is. Voordat je het weet ben je via de Afsluitdijk in Maasdijk. Dan volgt de eerste beproeving, het ontbijt naar binnen zien te werken, meestal een behoorlijke klus. Maar hier, hier hadden ze vlaflip, wie kent het nog? Eerst vla, dan yoghurt, dan limonadesiroop en dat alles afgedekt met een flinke berg slagroom. En lekker dat het was!........mmmmm.

De woensdag was gepland om van Maasdijk naar Maastricht te rijden door het Brabantse land. Dat het leven hier goed is begrijp ik nu wel want ze hebben echt geen tijd om voor fatsoenlijke fietspaden te zorgen. En dan al die dorpjes die we moeten doorkruizen, allemaal klinkers, gaten en kuilen en richeltjes. Ik denk dat ze het woord wasbord hier hebben uitgevonden, wat een drama. Inmiddels werd het warmer en warmer en sijpelde de berichten door dat er noodweer vanuit Frankrijk onze kant opkwam. De controle in Valkenswaard werd kort gehouden, misschien konden we Maastricht bereiken, hier wachtte ons een goede maaltijd en wat rust, dachten we.........

In Belgie verdwaalden we langs het kanaal, en na wat rondrijden werd met de groep besloten om via de GPS de korstte route te volgen. Het tempo ging omhoog maar hoe sneller we gingen rijden des te donkerder werd het, precies waar we heen moesten. Toen het begon te waaien zijn we snel een kroeg ingedoken en 10 seconden later barste de hel los, ach, zo vaak zie je toch niet horizontale regen? Na een klein uur vertrokken we voor de laatste 10 kilometer naar Maastricht en toen werd de werkelijke schade duidelijk. Fietspaden vol takken, omgewaaide bomen en de brandweer die ons de weg versperde omdat er een gevel van een boom bevrijd moest worden. Op het controle punt wachtte ons een verrassing, geen maaltijden beschikbaar want er was een boom op het restaurant gevallen en deels door het dak gekomen. Brandweer, politie en nieuwsploegen waren aanwezig maar die hadden geen aandacht voor ons.

Samen met een andere ligfietser hebben we in de stad wat pasta verorberd en zijn verder gegaan, de tweede nacht. Het is mij nog nooit gelukt een tweede nacht wakker te blijven maar nu was ik vol vertrouwen en voelde me goed. Totdat we de eerste takken van het fietspad hadden gehaald, wat een ravage. Maar Derk heeft er verkoopargument bij : je kunt met de roets over halve bomen rijden en hij blijft heel, in tegenstelling tot de berijder, maar een kniesoor die daar op let. Opeens zag ik in de sloot naast de weg een bloemkool op zijn kop liggen, dat kon natuurlijk niet want ik was fit en had nog geen waanbeelden. Gelukkig klopte dat want het was een knoert van een afgeknapte boom die daar was beland. Pas ver in Duitsland werd het beter en daar kwam het tempo weer terug en werden de volgende twee stempels gehaald. Wel een paar kleine slaapdipjes gehad maar die werden weggewerkt met cola en druivensuiker.

Voor je het weet ben je 'smorgens in Hengelo en dan is het nog maar een klein stukje naar Zwolle. De wind was inmiddels toegenomen tot een goede 5 en we hadden hem meest schuin tegen, dan is het lekker als je samen bent. De Holterberg werd fluitend genomen en na de controle gingen we door voor de laatste lus via Groningen en Leeuwarden. Nog maar een stukje........ In Groningen heb ik weer eens van een BigMac mogen genieten, meestal lukt dat niet maar nu smaakte die uitstekend. Naar de laatste controle hadden we nog een vervelende wind tegen maar deze werd steeds minder, tot bijna windstil. Het werd kouder, mistflarden verschenen en ons tempo ging omhoog. We vlogen naar de finish en na precies 53 uur stond daar Annemieke, mijn vrouw, mijn steun en toeverlaat.............Richard te omhelzen. Die was net binnengekomen en was klaar voor de laatste lus. Overigens was Richard op de fiets gekomen en ging ook weer op de fiets naar huis............ Misschien moet ik dat maar eens tot doel stellen, maar eerst volgend jaar, PBP2011.

Als laatste een dank voor de organisatie, de volgers en supporters, Derk en natuurlijk Perry voor 53 uur samenzijn.

Hoi Mannen,

Zo, het zit er weer op...... val gelijk al in een roeifietsloos gaatje.

Na een kortje 'tukje' in Maastricht, toeristisch verder gesukkeld. Werd wederom gesignaleerd buiten de geplande route, maar ach zo zie je wat van de wereld. GPS ?!.... tja........
Na de laatste stempel in Zwolle een lekker biertje en een slaapje gedaan om daarna weer uitgerust op de fiets thuis te geraken.

Maarten, bedankt voor het samen oprijden tot Maastricht. Je bent gestopt?
Derk, geen enkel malheur.
Theo, je was weer erg 'rap'
Gerrit, bedankt voor een mooi Lowlands

Geef me een 'doel' en ik fiets er naar toe....
Rich

RICHARD'S VERSLAG:

LOWLANDS

Tijdens de 1200 kilometer lange Lowlands fietstocht door Nederland heb ik zowaar weer wat zaken ontdekt en herontdekt.

-Nederland is vlak dus uitermate geschikt voor de Roeifiets. Maar de kleinste ribbelingen in het aardoppervlak zijn zeker geen probleem. Wat ik als anti-klimmer ga missen zijn die colletjes waar ik mezelf zo lekker tegen aan kan leggen, tegen aan kan schuren.......wat me opwind door het afzien....... Om me daarna in de diepte te kunnen storten om af te koelen.

-Roeifietsen in een groep racefietsers is niets.......Wel makkelijk als je de afgesproken route wil volgen door de vele piepende GPS's op de gebogen racefietssturen en door de elektronica wijs gemaakte berijders.
Maar ik laat me toch liever leiden door mijn eigen onwetendheid en zo doende kom ik nog eens ergens waar niemand anders komt.

-Waar ligt de grens van wat ik aankan.....? Het schuift steeds maar op en daardoor moet ik wel steeds verder gaan.
Ooit zal ik ook de 'grens' bereiken om daarna 'blijmoedig' de Roeifiets aan de kant te zetten om nooit meer verder te gaan.

-Theo is mijn Roeifiets maatje, maar we fietsen ongelijk. Op de tandem bleven we in het verleden des te min wonderbaarlijk in balans.

-Na het aanroepen van Heilig Maria Van Eeuwige Bijstand, over komt mij niets meer wat mijn dood zal bespoedigen en kan dus de fietshelm thuis aan de kapstok blijven hangen, kunnen de sigaretten mee in de fietstas.
Toch niet helemaal zeker van het Opperwezen rij ik extra voorzichtig. Morgen stop ik met roken.

-Als je het rustig aan doet betekend het wel dat je er veel langer over gaat doen! Langzaam fietsen is voor diegenen die lichaam en geest echt willen pijnigen terwijl die snelle jongens al weer gedoucht thuis zitten met een potje bier.

Ja, ik ben er wel klaar mee ...........; Klaar om in 2011 Paris-Brest-Paris te rijden

Richard Bruijn

Grote foto: Theo Homan heeft er lol in. Caroleen Meerman roetst als stoker

Kleine foto's met uitzondering van de middelste: Derk met Annemieke Homan als Stoker.

Middelste kleine foto: een deel van het internationale test team Kreta mei 2010. Van links naar rechts: Derk, Theo, Bartel, Alex (D) en Jacques (B)

Vanaf nu is het mogelijk op postcode te zoeken naar roeifietsers in je eigen omgeving. Lees er hier meer over

THYS 209

Gebaseerd op de THYS 222 is er nu een carbon uitvoering: de Carbon THYS 209 Roeifiets. De concepten van de stalen uitvoering zijn voor een belangrijk deel overgenomen, maar de carbon uitvoering is kilo's lichter en presteert beter in de heuvel en bergen.

Tandem

De tandem is eigenlijk weer een spin-off van de THYS 209, maar ook gebaseerd op eerdere tandemontwerpen. Het stuurgedrag blijkt uitermate rustig te zijn, waarmee de tandem een gemakkelijk te berijden en zeer snelle machine is geworden.

Lees meer op de modellenpagina

Het EK zit er weer op en het was weer een groter feest dan de vorige edities. Mede door het mooie weer was er een zeer goede opkomst van circa 77 roetsers.

• Lees hier over de prachtige overwinning van de jonge roeier Menno van Blitterswijk die dit EK de sterren van de hemel roetste.
  
• Een TV verslag (TV Walcheren) van het EK staat in twee delen op Youtube. Er zitten hele fraaie beelden in!
  
• Tweede deel van het verslag van TV Walcheren
  
• Goede, engelstalige promotiefilm
  
• Foto's van het EK, gemaakt door Sander Davidse
  
• Foto's van Andre Derksen
  
• Foto's van Judith Seijbel
  

Het EK Roeifietsen 2010 is weer ingepland. Zet dit weekend alvast in je agenda!

Alles over de Europese Kampioenschappen

Lees op de speciale pagina van Theo hoe hij zijn grenzen weer eens heeft verlegd tijdens de monstertocht door het Engelse land.

Lees het hele verhaal

It is possible to make an human powered aircraft propelled by a rowing(bike) movement. On this page you can see the principles of this plunging wing aircraft and some preliminary designs.

Lees meer... (alleen in het Engels)

Leuk geschreven stukjes over ervaringen met de roeifiets door de jaren heen.

Lees ze hier.

Een viertal roeifietsers heeft deelgenomen aan de Marmotte, een van de zwaarste cyclosportives: 174 km en 5000 hoogtemeters. Verslagen (waaronder een verslag van Theo) en diverse foto's.

Voor de doorgewinterde skiffeurs en andere roeiers die maar niet aan het vooruit roeien kunnen wennen is de roeifietstandem ontwikkeld: de stoker mag weer zo hard mogelijk achteruit gaan!

Meer info? Kijk eens op de Modellenpagina!

Met name voor mensen met evenwichtsproblemen. Prijs € 4950,-.

Met persoonlijke wensen kan rekening gehouden worden.

Meer info? Kijk eens op de Modellenpagina!

Joeri was op zijn roeifiets op weg van Las Vegas naar de Grand Canyon. Op 9 oktober 2008 werd hij door het noodlot getroffen. De bestuurder van een achteropkomend bestelbusje zag hem niet en reed hem aan. Joeri overleed ter plekke. Zo kwam een eind aan zijn 38-jarige leven.
We zullen hem ontzettend missen.

Reacties van diverse roeifietsvrienden lees je op: rowingbike.com/site/NL/Home/Joeri-Gorter/

Op
www.joerigorter.nl/
kun je zelf rechtsreeks berichten, foto's en dergelijke plaatsen.

Inmiddels staat er een filmpje op Youtube met filmbeelden
van o.a. Joeri roetsend op Kreta in 2007. zie: www.youtube.com/watch?v=wex0EFQe2Hc