Dat er met een roeifiets snel en comfortabel kan gereden worden is ondertussen ruim bewezen, geregeld hoort men als tegenargument dat de roets minder geschikt is voor het bergopfietsenÖ
Het tegendeel is waar, met een lichtbepakte roeifiets en na een aantal dagen training lukt het goed, in zover zelfs dat gewone fietsers helling-op ook kunnen worden ingehaald.
Dit werd in 2004 op Kreta bewezen door een 10-tal CVT-roetsers.
De roeifietsvakantie georganiseerd door Derk Thijs was een succes, de gehuurde appartementen zijn ideaal aan het rustig strand gelegen en het familiaal dorpje Mirtos biedt een gezellige, pittoreke sfeer.
Sympathieke eethuisjes op de wandeldijk boden elke avond lekker verse gerechten aan voor heel weinig geld.
Na elke roetsbergtocht koos de groep een restaurant uit en tot laat in de avond werd de roeifietswandeling besproken ondersteund door retsinawijn, metaxa, ouzo, ...ook werden de trajecten uitgestippeld voor de komende dag.
De tocht naar Males (15 km) is voor alle deelnemers een begrip geworden: de zwaarste route met haarspeldbochten en een aantal stevige hellingen (tot 13 % en meer).
Praktisch elke dag werd dit doel bereikt (via verschillende goed geasfalteerde routes).
In deze extreme omstandigheden blijkt dat de CVT roeifietsen het uitstekend doen, de CVT aandrijfkabels en het nieuw schakelsysteem bewezen hun uitstekende kwaliteiten, een paar keer werd er door sommigen naar een iets te licht verzet geschakeld en viel een kabel af maar dit werd snel rechtgezet, de allernieuwste sneks zijn zodanig gedraaid dat dit euvel in principe nu ook de roetswereld uit is.
Gemiddeld werd er dagelijks een tochtje van ongeveer 45 km afgelegd in de bergen met uitschieters van 90 km.
In totaal 600 bergkms op de tellers van de deelnemers die twee weken meededen!
Bij thuiskomst stelde menige roetser vast dat de conditie erg toegenomen was!