Op 10 mei heb ik het 400 km brevet gereden. De start was in Enschede om 9 uur 's avonds. Lekker met de trein erheen gegaan met het oog op de terugweg. Na een nacht zonder slaap is het niet zo handig om dan in de auto terug te rijden. In Enschede eerst nog een bak bami gegeten en lekker op tijd om me rustig voor te bereiden. Ik had besloten om het rustig aan te doen dus heb ik me in de tweede groep gezet. Deze reed echter na 40 km verkeerd en bij het draaien en keren was ik ze opeens kwijt. Ik moest wat auto's laten gaan en na een bocht met kerkje waren er opeens drie wegen met hier op korte afstand weer bochten. Ik zag dus niemand en heb de verkeerde weg gegokt. Dan maar de routebeschrijving maar hier kon ik niet uitkomen hetgeen niet zo gek was want de groep was verkeerd het dorp in gereden. Dus gewoon de borden gevolg naar de volgende grote plaats maar uiteindelijk toch 3 kwartier alleen gereden en zo'n 10 km teveel. Hierna kwam ik de laatste groep achterop maar dit tempo was niet al te hoog. Tevens werd de nacht erg koud en ik had gewoon te weinig kleren aan. Na 150 km op een controlepost heb ik heel wat warme koffie en broodjes weggewerkt en het duurde lang voor ik weer warm was. Roetsen met koude handen is overigens een raar gevoel, je voelt niets maar als je handen weer warm worden gaat alles zeer doen. Na de rust ben ik achter een Quest (gestroomlijnde ligfiets) aangegaan die ik goed kon bijhouden. Dit was lekker buffelen want ik wilde niet weer koud worden. Na een uurtje begon het klimmen en we zijn in Warstein terecht gekomen. Hier waren behoorlijke klimmen van zo'n 4 km welke wel goed maar niet snel gingen. De Quest is te zwaar dus die moest lossen en er kwamen nog twee ligfietsen mij achterop. Om 6 uur 's morgens waren we op het verste punt en het was al licht geworden. Toen begon het te regenen en kreeg ik het weer koud. Op de controlepunten dus wat meer rust gehouden om weer warm te worden en broodjes gebakken ei gegeten. Later in de ochtend werd het droog en wat warmer dus het laatste stuk ging best nog wel lekker. Om drie uur 's middags waren we weer binnen, ik was toch behoorlijk af ondanks dat ik het voor me gevoel erg rustig aan heb gedaan. Als je koud bent kost het volgens mij zoveel extra energie dat dat vreet aan je reserves. In de trein ben ik lekker in slaap gevallen maar niet na eerst mijn fiets grondig te hebben schoongemaakt! Overigens is het een belevenis om op Amsterdam Centraal met een roeifiets rond te lopen om de trein naar Enschede te nemen. Je hebt meer bekijks dan met pimpelpaars haar, gele schoenen een rood met witte stippen jas tegelijk.
Op 14 mei volgde de ringvaartregatta, een roeiwedstrijd over 100 km. Na 60 km was het over en heb ik een verschrikkelijke dip gehad. Toch niet zo vreemd want door al het fietsen heb ik dit jaar maar 4 keer in de boot getraind. De typische roeispieren gaven het dus op, vooral de handen en de billen. De laatste 15 km na een verplichte rust (door een sluis) bij Leidschendam ging echter weer prima en uiteindelijk ben in toch nog derde geworden van de 14 skiffs. In totaal was in 13e van de 110 boten. Uiteindelijk toch nog wel een beetje tevreden.
Dit weekend de 600 km gereden. Gestart om 8 uur zaterdagmorgen met regen en na twee uur gestopt om koffie te drinken en weer warm te worden. Hoewel ik meer kleren bij me had dan de vorige keer helpt dat niet als je regenjas niet goed genoeg is en alles nat wordt. Eigen schuld natuurlijk!! Ik baalde best wel van mezelf dat ik dit niet goed geregeld heb maar ik rij dan ook nooit in de regen! De laatste groep kwam later ook binnen en ook twee ligfietsers. Na een relatief lange rust begon het droog te worden en ben ik met de ligfietsers in een straf tempo verder gegaan. Het weer werd wat beter en de temperatuur steeg tot een 22-23 graden, heerlijk dus. In Meschede net voor de echte beklimmingen hadden we met pauzes toch een kleine 24 km/h gemiddeld. Hier hebben we heerlijk spaghetti gegeten en een uur gerust. Het Sauerland wachtte en het begin was al pittig. Een klim naar Altastenberg van zo'n 15 km, niet steil maar er komt geen einde aan. Hierna kwamen de kortere en steiler klimmen waarbij de snelheid daalde tot 8-10 km/h. Een klim van 4 km duurt dan een hele tijd! Om twaalf uur 's nachts begon het niet te regen maar te hozen! Steile afdalingen, heel veel water, gladde wegen en heel donker allemaal. Tijdens de afdalingen constant in de remmen, de velgen werden erg warm en mijn remblokjes zijn nu bijna op. In 2,5 uur kwamen we niet verder dan 33 km. Ik was doorweekt en steenkoud. Ik zat te klappertanden op de fiets en te klotsen in mijn stoeltje. Mijn ballen dreven in het water (excuus voor het taalgebruik).Ik zag het niet meer zitten en heb een hotel opgezocht. De andere ligfietsers vonden dit wel een aantrekkelijk idee en zo hebben we lekker 4,5 uur geslapen en in bad geweest! De fietsen konden in een warme garage en ook de kleren konden drogen. Na een heerlijk ontbijt zaten we om 9 uur weer op de fiets en het was droog!! Hierna nog behoorlijk klimmen gehad maar dit ging best wel goed en we raakten steeds meer overtuigd dat we de juiste beslissingen hadden genomen. Later hoorden we van andere dat het tot zeven uur 's morgens had geregend! We waren om 9 uur 's avonds weer binnen en ik voel me prima. De 400 km vond ik uiteindelijk zwaarder hoewel ik nu veel meer kou heb geleden. Eigenlijk ben ik gewoon een beetje gek maar misschien moet je dat wel zijn. Nog enige opmerkingen van Duitsers die je hoort als je met 12 km/h omhoog gaat: "Die trainiert alles" en "Das kann doch nicht waar sein". Het is hartstikke waar want ik heb nu alle brevetten en mag inschrijven voor PBP!
De planning:
Weekend 1 juni Cycle Vision, DE wedstrijd voor ligfietsend Nederland met een sprint, een criterium, een 1-uurs tijdrit, een 3-uurs tijdrit en een aparte roeifiets-race. Ik ga lekker ontspannen (en langzaam) rijden, nog wat dingen aan de fiets testen en genieten van het mooie weer!
Weekend van 20 juni een 1000 km door Duitsland, Nederland, België, Frankrijk en Luxemburg. Deze wil ik als training doen maar alleen bij goed weer!
Weekend van 5 juli een 24-uurs race op een wielerbaantje van 1400 meter in Rijswijk. Heel saai maar dit zie ik vooral als mentale training. Hier wil het PBP ritme testen, 75 fietsen en dan zo'n half uur rust.
Ik hou jullie op de hoogte!!!!
Met sportieve groet
Theo Homan