Er zijn drie datums die ik niet vergeet: mijn trouwdag, de verjaardag van mijn vrouw en 18 april. In het jaar 2003 haalde ik op deze datum mijn nieuwe 240 op na wederom een half uur bezig te zijn geweest om met de auto bij de roeifietsfabriek van Derk te komen. Terwijl de nieuwe 240 voorzichtig in de auto werd gelegd wilde ik wel tien keer "voorzichtig hoor" roepen maar ik heb mijn mond gehouden en heb geprobeerd niet teveel op Derk zijn vingers te kijken. Mijn fiets, mijn speeltje, mijn... Vier maanden en 6.000 km later viel ik huilend in de armen van mijn vrouw na de finish van PBP 2003, dit nooit meer. Eén week later was ik op mijn rit naar mijn werk al aan het bedenken hoe het anders, beter, makkelijker en sneller zou kunnen.
Op 18 april 2006 heb ik een nieuwe planning gemaakt, een voorbereiding die één jaar langer gaat duren. Nu ben ik nog onder de vijftig, nu moet het nog kunnen lukken, waar ga ik aan beginnen?
Op 29 april 2006 heb ik de eerste 300 km gereden vanuit Wirdum, een gehucht waar de kroeg nog tegenover de kerk staat. Ik wilde vlot rijden en alleen halverwege een lange stop inlassen. Mijn vrouw, die ik vanaf nu Annemieke noem omdat zij nog veel zal moeten doorstaan, had zakjes voorop mijn shirts genaaid zodat ik kon eten op de fiets. Met een lekker windje in de rug was ik snel in Borger waarna een aantal rondjes over de Drentse Hondsrug waren gepland. Wederom kwam ik er achter dat paarden nog steeds niet van roeifietsblauw houden, misschien eens een andere kleur proberen? Een mooie route langs hunebedden, nog kleinere dorpjes en zowaar wat klimmetjes volgde. Na 220 km de eerste grote schrik, het eerste stoplicht van de rit doemde op in Groningen. Hier was het gezellig druk vanwege de viering van de verjaring van Bea, veel drinkende studenten op straat, bootjes in de grachten en oranje. Dit deed mij denken aan mijn eigen studententijd toen ik meer drank aankon dan tegenwoordig. De verhalen van anderen van de vakantie op Kreta, die net achter de rug is, moeten dan ook met een flinke korrel zout worden genomen. Na Groningen nog een kleine 80 km en na 10.45 uur had ik er 295 km opzitten. Tevreden keerde ik huiswaarts waar met een kus door Annemieke werd ontvangen.